Aktivatori i inhibitori progresije psihopatoloških simptoma povezanih sa psihološkim nasiljem

Apstrakt

Cilj Istraživanje je imalo za cilj da utvrdi psihološke faktore koji podstiču (aktivatori) i zadržavaju (inhibitori) napredovanje supkliničke psihopatološke simptomatologije kod mladih odraslih osoba izloženih psihološkom nasilju u detinjstvu i adolescenciji.

Metod U istraživanju je učestvovalo 416 ispitanika (prosečni uzrast: 18,73 ± 0,81 godina) izloženih psihološkom nasilju od strane roditelja (staratelja) u detinjstvu i adolescenciji. Empirijski podaci su prikupljeni pomoću metoda standardizovanog samoizveštavanja. Sprovedena je korelaciona analiza i neusmerena mrežna analiza.

Rezultati Iskustvo psihološkog nasilja korelira sa izraženošću supkliničke psihopatološke simptomatologije. „Jezgro” supkliničkog stanja osoba koje su pretrpele psihološko nasilje čine opsesivno-kompulzivni simptomi, interpersonalna senzitivnost, simptomi anksioznosti i depresije. Mrežna analiza omogućila je izdvajanje dve funkcionalne grupe: inhibitore (specifičnost autobiografskog pamćenja, fleksibilnost i modelovanje, dostupnost socijalne podrške, otuđenost kao crta ličnosti) i aktivatore (rane maladaptivne sheme, hostilnost, opsesivno-kompulzivni i psihotični simptomi).

Zaključci Dobijeni nalazi ukazuju na transdijagnostički karakter supkliničkog distresa kod mladih odraslih osoba sa iskustvom psihološkog nasilja i predstavljaju osnovu za razvoj sistema ranih kliničko-psiholoških intervencija. Predložene su formulacije ciljeva intervencije, kao i mogući oblici intervenisanja kroz jačanje inhibitora i modifikaciju aktivatora.