Primarna psihogena depresija: model patogeneze zasnovan na poremećaju ostvarivanja impulsa za delovanje

Apstrakt

Cilj Ovaj rad ima za cilj elaboraciju teorijsko-kliničkog psihobiološkog modela patogeneze primarne psihogene depresije i obrazloženje etiotropskog psihoterapijskog pristupa.

Metod U radu je primenjena teorijska analiza psihodinamskih, neurobioloških i kliničkih istraživanja depresije, kao i analiza kliničkih zapažanja nastalih tokom primene integralne kauzalne psihoterapije u lečenju depresivnih poremećaja.

Rezultati Predložen je model prema kojem centralni patogenetski mehanizam primarne psihogene depresije čini hronična nemogućnost dovršavanja impulsa za delovanje, koji nastaje pri pokušaju zadovoljenja egzistencijalno važnih potreba. U takvim situacijama, hronična blokada delovanja povezana je sa pojavom fronto-limbičkog konflikta i mezolimbičke dopaminergičke hipoaktivnosti, koji doprinose razvoju naučene bespomoćnosti, smanjenju osećaja lične sposobnosti delovanja (agensnosti) i formiranju trajnog depresivnog sindroma. Na osnovu ovog modela formulisane su ključne terapijske mete i predložen etiopatogenetski psihoterapijski pristup, usmeren na ponovno omogućavanje pristupa pokretačkom impulsu i obnavljanje sposobnosti za delovanje.

Zaključci Predloženi model omogućava integraciju psihodinamskog i neurobiološkog viđenja depresije u jedinstven patogenetski mehanizam i može se smatrati teorijskom osnovom za razvoj etiotropskih psihoterapijskih intervencija u lečenju primarne psihogene depresije.