Rizično seksualno ponašanje kod pacijentkinje sa kompleksnim PTSP-om uzrokovanim seksualnim zlostavljanjem u detinjstvu

Apstrakt

Rizično seksualno ponašanje kod žena sa iskustvom seksualnog zlostavljanja u detinjstvu često predstavlja dugoročnu posledicu pretrpljene traume i neretko je udruženo sa kompleksnim posttraumatskim stresnim poremećajem (KPTSP). Uprkos velikom kliničkom značaju takve povezanosti, detaljni prikazi psihoterapijskog rada sa ovim pacijentkinjama i dalje su retki u stručnoj literaturi. U ovom radu prikazan je klinički slučaj psihoterapijskog tretmana tridesetdvogodišnje pacijentkinje čija je simptomatologija ispunjavala dijagnostičke kriterijume za kompleksni posttraumatski stresni poremećaj prema MKB-11, uz prisustvo rizičnog seksualnog ponašanja razvijenog nakon seksualnog zlostavljanja u detinjstvu. Terapija je sprovedena fazno, primenom stabilizujućih, trauma-fokusiranih i telesno orijentisanih psihoterapijskih tehnika tokom ukupno 96 seansi. Dinamika je procenjivana pomoću upitnika International Trauma Questionnaire (ITQ) i skala samoprocene. Ukupan skor na upitniku ITQ smanjen je za 42%, intenzitet osećanja stida i samookrivljavanja opao je sa 8–9 na 2–3 boda, dok je učestalost rizičnih seksualnih kontakata svedena na nulu. Postignuti terapijski efekti održani su i šest meseci nakon završetka terapije. Prikazani slučaj sugeriše da kod pacijenata sa izraženom disocijativnom simptomatologijom trajno kliničko poboljšanje može biti povezano ne samo sa obradom traumatskog iskustva, već i sa sistematskim razvojem veština samoregulacije i uspostavljanja zdravih interpersonalnih granica.