Žene u potrazi za savršenstvom i postizanjem nepostojećeg standarda lepote putem plastične hirurgije

Apstrakt

Cilj: Studija ispituje karakteristike žena koje, u potrazi za "nepostojećim standardom ženske lepote", menjaju svoj izgled i telo putem plastične hirurgije. Istraživanje otkriva unutrašnji konflikt u percepciji lepote, raskorak između stvarne i idealne slike o sebi, koji se manifestuje u opoziciji između nametnutih spoljašnjih standarda lepote i unutrašnjeg nezadovoljstva sopstvenim izgledom.

Metode: U istraživanju je učestvovalo 106 žena starosti od 18 do 42 godine, podeljenih u dve grupe: eksperimentalnu (žene koje su odlučile da se podvrgnu plastičnoj operaciji) i kontrolnu (žene koje nisu želele da menjaju svoj izgled hirurškim putem). Korišćeni su Frajburški upitnik ličnosti (FPI), Skala bolničke anksioznosti i depresije (HADS), Upitnik slike o telu i kvaliteta života (BIQLI), Indeks zadovoljstva životom (LSI), Višedimenzionalni upitnik o samopouzdanju (MSI) i upitnik Dembo i Rubinštajn Samoprocena.

Rezultati: Žene koje biraju plastičnu hirurgiju demonstriraju odbrambene reakcije, rigidnu sliku o sebi, nesvesne emocionalne reakcije i tendenciju ka spoljašnjoj kontroli emocija, koju odlikuje osvetoljubivost i otuđen odnos prema sopstvenom izgledu. Osećaj da njihov unutrašnji svet nije dovoljno zanimljiv drugima dovodi do koncentracije na unapređivanje spoljašnjeg izgleda, depresivnih manifestacija posredovanih kompenzatornom vezom sa osećanjima nepriznatosti i nerazumevanja, kao i želje da budu "gospodarice sopstvenog života".

Zaključci: Želja žena da dostignu nepostojeći standard ženske lepote služi kao iluzorno rešenje problema unutrašnjeg nezadovoljstva, odražavajući duboku kontradikciju između stvarne i idealne slike o sebi, što zahteva posebnu pažnju u psihološkoj praksi.